Aan het begin van de jaren zestig van de vorige eeuw heeft jazzpianist Bill Evans in New York zijn groove gevonden. Met een trio, waar zijn muzikale zielsverwant Scott LaFaro deel van uitmaakt, neemt hij in een mum van tijd inmiddels legendarisch geworden jazzplaten op. Dan slaat het noodlot toe: LaFaro komt om bij een auto-ongeluk en Evans raakt in diepe rouw. Hij stopt zelfs met musiceren.

Het in zwartwit gefilmde dramadebuut van Grant Gee (Meeting People is Easy, Joy Division) is geïnspireerd op de roman 'Intermission' van Owen Martell (2013). Het scenario springt heen en weer in de tijd, waarin Evans floreert, worstelt met middelengebruik of juist weer nuchter is. Ook zijn woelige (liefdes)relaties, banden met vrienden en familie, én de muziek komen zo voorbij.